-9-
İş ortamı son derece stresliydi. Her iş yerinde olduğu gibi yeniler dışlanıp eskilerin saflarını sıklaştırdığı bir atmosferde var olma çabası can sıkıcıydı. Hele ki o sözde atlattığım anlık duygu her görüşte kalp çarpıntısına dönüşünce çekilmez bir hal alıyordu.
“Nasılsa bir gün itici bir hareketini görür soğurum.” Ben de böyle haller çok vardır. Arkadaşlıklarım da çok basit bir hareketiyle arkamda bıraktıklarım hala kendilerinde boş yere hata ararlar. Sorun her zaman ki gibi kaynağında. Yani bende. Sorunun kaynağı da oluverdim.“Soruncu geldi hanım dertsiz başa dert sorunlar üretirim”
Babamın hiç olmazsa hastalığında kızının istediği gibi kariyer peşinde bir tipmiş gibi görmesi en doğal hakkıydı. Bu işsizlik de mahkûm olduğum bu yerde babamın gönlünü edebilmek için çalışırken, tek sorun vardı “O”.
Beklediğim falsolu, itici hareket aylar boyu gelmedi. Her gün boyut değiştiren bu duygular hepten huzursuz etmeye başlamıştı beni.
Yine kızlarla buluştuğumuz bir gün daha fazla dayanamayarak anlattım O’nu. İkisinden veto gelirken kendince yasak, platonik aşka düşmüş arkadaşım destek çıktı duygularıma. Oda da sesler birbirine karışırken her telden aklımda birkaç cümle kaldı.
-Salak mısın kızım sen! Adamın çevresin de o kadar kız var bakar mı sana!
-Yine mi imkânsız aşk! Patronla aşk mı moda
-Yaşamadan bilemezsin. Belki karşılığı vardır hissettiklerinin.
a.t
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder