-23-
Hayatta her şeye geç kaldığımı hissediyorum. Tüm sevinçlere, aşklarıma, başarılarıma.Geç kalma hali öteden beri sirayet etmiştir kişiliğime.Bekletilmeyi de bekletmeyi de sevmem oysa.
Lise hayatım boyunca her gün ilk derse asgari on dakika geç kalmak alışkanlık olmuştu. Derse vaktinde gidince o gün benim için bitmek bilmez, yapmam gerekenden fazla bir iş yapmış hissine kapılırdım. Bu alışkanlık gündelik hayatımda da etkisini gösterince eş dost fazlasıyla şikâyet eder oldu. Bir dönem tüm buluşmalara vaktinde gitmeyi denedim. Bu kez bekleyen taraf olmuştum. Aman Allah’ım assolistlikten piyanist şantörlüğe iniş!
Makûs talihimle de bu bekletmeler neticesi aram açıldı. O zaman bu zamandır şansı sayıklıyorum. Şeytanı savunmasız yakaladığım yerler de elimden kaçırıyorum. Şansın doğru zaman da doğru yerde olmak gerekliliği su götürmez bir gerçek fakat doğru zamana doğru mekâna seni iteleyen yine şans faktörü olsa gerek.
a.t
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder