-3-
Babam oldukça konuşkan bir adam olmasına rağmen kendini ifade edemezdi. Çoğu zaman bakışlarıyla anlardık ne demek istediğini. Mesela misafire ikram edilenleri beğenmediyse, az bulduysa ya da ben olmayacak birinin yanında bir pot kırdıysam ya da ara sıra da olsa hoşuna gidecek bir şey yapabildiysem. Hatalarımızı misafirin gidişinin hemen peşine saklasa da benimle ya da abim ve ablamla gerçekten hiç gurur duydu mu bilmiyorum. Hiç söylemedi çünkü dediğim gibi sadece bakışlarından anlayabildik bazı zamanları.
Oysa o gün sandalye de azimle babamı iteleyerek götüren hademeye inat durdu zaman. Babamın gözleri beni seçti hastane bahçesinde. Daha önce hiç görmediğim o bakış ve o duruş. Biraz çocuksu biraz ürkek anlatamam ki size bana neler hissettirdiğini.
a.t
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder